نام کامل:شرکت ژن‌ورز قهرمان آریا,نام مستعار:شرکت ژن ورزقهرمان آریا.آدرس سایت:www.www.genevarz.com.همکاران:soomar63.com
ورود

فردی‌سازی تمرینات ورزشی، رژیم غذایی و پزشکی شخصی

طراحی سایت

بقراط می‌گوید اگر ما بتوانیم به هر فردی مقدار متناسب ورزش و تغذیه "نه خیلی کم و نه خیلی زیاد" را نشان دهیم، می‌توانیم بهترین راه سلامتی جامعه را پیدا کنیم. اوایل قرن 21، اجماعی کلی در بین دانشمندان، مسئولین دولتی و صنایع برای فردی‌سازی پزشکی به وجود آمد که تا به امروز رو به گسترش است. فردی‌سازی پزشکی شامل مداخلات پیشگیرانه و درمانی است. ورزش و تغذیه از مهمترین عوامل پیشگیری از بیماری‌ها و بازتوانی هستند.

در حالی که ایده پاسخ متفاوت افراد به ورزش و فعالیت‌های بدنی نزدیک به سه دهه پیش مطرح شده است؛ توجه به فردی‌سازی پاسخ به تمرینات ورزشی افراد که با سلامتی مرتبط است محدود باقی مانده است. فردی‌سازی مداخلات ورزشی، فعالیت ‌بدنی و تغذیه بر مبنای اطلاعات ژنتیکی افراد راهکاری جدید جهت پیشگیری از کم‌تحرکی، چاقی و طیف وسیعی از بیماری‌ها است. فعالیت بدنی و ورزش یکی از اصلی­ترین مولفه‌های موثر در مقدار مصرف انرژی روزانه است که در تنظیم وزن بدن، چاقی و کاهش خطر بروز بیماری­های متعدد نقش مهمی را ایفا می‌کند. هر روزه اهمیت ورزش و انواع دیگر فعالیت بدنی به عنوان یک مولفه ضروری بر سلامت افراد بیشتر شناخته می­شود. متغیر‌های ژنتیکی باعث می‌شوند تا پاسخ و سازگاری بدن ما به تمرینات مختلف، متفاوت باشد. تاثیر ژنتیک باعث می‌شود تا ما در یک رشته ورزشی یا با انجام یک برنامه تمرینی نتایج دلخواه و مورد انتظار را به دست نیاوریم و در بعضی نیز بیشتر از حد انتظار باشیم. پژوهش‌های صورت گرفته نشان داده‌اند که ژنتیک بر فاکتورهای ورزشی چون قدرت انفجاری، سرعت حرکت دست و پا، سرعت دویدن، زمان عکس‌العمل، انعطاف‌پذیری، تعادل، چگالی استخوان‌ها، توده چربی بدن، سطح مقطع عرضی عضلات، تغییر در حداکثر نیروی عضله، قدرت ایزومتریک و حداکثر اکسیژن مصرفی اثر دارد. مطالعات سهم متغیرهای ژنتیکی در ورزش را حدود %66 برآورد کرده‌اند. در حال حاضر نکته کلیدی و مهم این است که نوع تمرین ورزشی و فعالیت بدنی، شدت و مدت آن و همچنین رژیم غذایی با توجه به پروفایل ژنتیکی افراد به‌صورت ویژه و در جهت تاثیر بهینه بر سلامتی آنها و کاهش حداکثری خطر متغیرهای ژنتیکی تجویز شود.

ادامه مطلب: فردی‌سازی تمرینات ورزشی، رژیم غذایی و پزشکی شخصی

اهمیت تغذیه در کاهش استرس اکسیداتیو و ریکاوری از تمرین

طراحی سایتفرایند انطباق استرس و ریکاوری مناسب از تمرین نیازمند اقدامات بیوشیمیایی پیچیده است که به‌طور مداوم بدن را از طریق فرآیندهای سوخت‌وساز با مصرف مواد غذایی بازسازی می‌کند. حتی یک جلسه تمرین HIIT نیازمند تعدادی مواد مغذی است که شامل:

  • درشت مغذی‌ها (Macronutrients): کربوهیدرات‌، چربی و پروتئین؛ آب؛ فیبر.
  • ریز مغذی‌ها (Micronutrients): همه ویتامین‌ها و مواد معدنی
  • مواد مغذی گیاهی (Phytonutrients): هزاران نوع ماده گیاهی مانند آلفا و بتا کارتن

کالج پزشکی ورزشی آمریکا و انجمن بین المللی تغذیه "رژیمی متعادل" را برای برآورده ساختن درشت و ریز مغذی‌های مورد نیاز بدن توصیه کرده است. با این حال، نقص‌های تغذیه در ورزشکاران، حتی در کسانی که مکمل‌های غذایی مصرف می‌کنند، غیر معمول نیست. این مشکلات تغذیه‌ای می‌تواند پاسخ به تمرینات را تحت تاثیر قرار دهد. به عنوان مثال، افزایش متابولیسمی که در نتیجه تمرینات HIIT صورت می‌گیرد رادیکال‌های آزاد اکسیژن را افزایش می‌دهد که برای جلوگیری از استرس اکسیداتیو حاصل از این رادیکال‌های آزاد و بهبود ریکاوری از تمرین، نیاز به مواد مغذی مختلف مانند آنتی‌اکسیدان‌ها از مواد غذایی می‌باشد.

همه درشت و ریز مغذی‌ها برای ریکاوری و ترمیم عضلات از طریق تنظیم التهاب و عملکرد سیستم ایمنی ضروری هستند.

ادامه مطلب: اهمیت تغذیه در کاهش استرس اکسیداتیو و ریکاوری از تمرین

انقباض عضلات صاف عروقی - خون‌رسانی به عضلات

طراحی سایتعضله صاف عروقی چیست؟

انواع مختلف عضلات

وقتی که ما به کلمه ماهیچه (عضله) فکر می‌کنیم، تصاویری از عضلات دوسر بازو یا عضلات شکمی در ذهن ما ایجاد می‌شوند. این موارد در واقع مثال‌های قابل توجهی از عضلات هستند اما عمدتا از یک نوع بافت عضلانی تشکیل شده‌اند: عضله اسکلتی (یا ماهیچه مختط). در حقیقت همه ما دارای دو نوع دیگر عضلات هستیم که کمتر دیده می‌شوند: عضلات قلبی و عروقی.

ابتدا از عضلات اسکلتی شروع کنیم. همانطور که از نامشان پیداست، این نوع عضلات اسکلت ما را پشتیبانی می‌کنند و به ما کمک می‌کنند تا حرکت کنیم. دلیل اینکه ما می‌توانیم حرکت کنیم، فنجان قهوه را از روی میز برداریم و یا به صورت صاف بایستیم به خاطر عضلات اسکلتی است. حالا سعی کنید ماهیچه دوسر بازوی خود را مانند آرنولد شوارتزنگر منقبض کنید. شما متوجه می‌شوید که می‌توانید هر موقع که بخواهید این عضلات را منقبض کنید. در این حالت، ما می‌گوییم که اکثر عضلات اسکلتی تحت کنترل ارادی ما هستند.

اکنون سعی کنید عمدا عضلات قلبی و یا معده را منقبض کنید. آیا می‌توانید این کار را انجام دهید؟! این حتما غیرممکن خواهد بود زیرا بافت‌های عضلانی مسئول این حرکات در مقایسه با عضله اسکلتی تحت کنترل ارادی یا داوطلبانه نیستند.

دو نوع بافت عضلانی غیرارادی وجود دارند: عضلات قلبی که دیواره قلب را تشکیل می‌دهند. وقتی عضلات قلبی منقبض می‌شوند، خون به سرتاسر بدن ما پمپاژ می‌شود.

ادامه مطلب: انقباض عضلات صاف عروقی - خون‌رسانی به عضلات

آیا کافئین می‌تواند عملکرد ورزشی من را افزایش دهد؟!

طراحی سایتبسیاری از ما از خوردن چای یا قهوه لذت می‌بریم، اما آیا می‌دانستید که کافئین، ماده‌ای که همچنین در شکلات، نوشیدنی‌های انرژی‌زا و نوشابه‌ها وجود دارد، در لیست مواد کنترل شده سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) بوده است؟

تا سال 2004، ورزشکاران در مصرف کافئین محدودیت داشتند و نباید غلظت کافئین در ادرار آنها بیشتر از 12 میلی‌گرم در میلی‌لیتر می‌شد. دلایل این محدودیت واضح بود: بخش زیادی از تحقیقات علمی نشان می‌دهند که کافئین که بعنوان یک ماده انرژی‌زا شناخته شده است، می‌تواند عملکرد ورزشکاران را افزایش دهد. در حقیقت، به دلیل مزیت‌های عملکردی آن، اکنون دوباره کافئین در لیست انتظار مواد ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دپینگ قرار گرفته است و تحقیقات بیشتری در این زمینه بر روی آن در حال انجام است.

خب، این مزیت‌های عملکردی کافئین چه چیزهای هستند؟

بهبود عملکرد استقامتی

تحقیقات نشان می‌دهند که حدود 74 درصد ورزشکاران نخبه قبل یا در طول یک رویداد ورزشی کافئین مصرف می‌کنند، و بیشتر آنها به نظر می‌رسد ورزشکاران استقامتی باشند. دلایل خوبی برای این کار وجود دارد. مطالعات بر روی دوچرخه‌سواران، قایقرانان و دوندگان نشان می‌دهد که کافئین به طور معنی‌داری می‌تواند زمان خستگی را به تعویق بیندازد، متوسط تولید نیرو را افزایش دهد و زمان رسیدن به خط پایان را کاهش دهد. برای مثال، یک مطالعه بر روی دوندگان نخبه نشان داد که مصرف دوز پایینی از کافئین (3 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) یک ساعت قبل از تمرین، 24 ثانیه زمان رسیدن به خط پایان را در دو 8 کیلومتر کاهش می‌دهد.

ادامه مطلب: آیا کافئین می‌تواند عملکرد ورزشی من را افزایش دهد؟!

آیا ژنی برای چاقی وجود دارد؟!

طراحی سایتاین غیر منطقی نیست که مردم به دنبال دلایل محیطی چاق شدن هستند و یا اینکه چرا در کاهش چربی دچار مشکل هستند. بعضی از این دلایل عبارتنداز: "من فقط نقطه ضعفم خوردن شکلات است" یا اینکه "من چاق نیستم فقط یکم تپلم". وقتی که صحبت از برنامه ورزشی و تغذیه می‌شود، سوالی که از افراد می‌شود اینست که آیا ژن یا ژن‌های وجود دارند که باعث چاقی شوند. معمولا درصدی از افراد وجود دارند که می‌گویند البته که وجود دارد. اما آیا این ژن یا ژن‌ها وجود دارند؟!

ما می‌دانیم که ژن‌ها تعیین می‌کند که چگونه بدن ما به مواد غذایی پاسخ می‌دهد. بعضی از ژن‌ها ما را نسبت به مواد مغذی خاصی حساسیت می‌دهند و یکسری از ژن‌ها نیز باعث می‌شوند که بدن ما نیاز بیشتری به بعضی از مواد غذایی و ویتامین‌ها داشته باشد. بعضی از ژن‌ها، مانند ژن LCT، میزان تولید لاکتاز (آنزیم تجزیه کننده لاکتوز (قند موجود در شیر)) در بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بنابراین تعیین می‌کند که چگونگی مصرف لبنیات خود را مدیریت کنیم. گروهی از ژن‌های HLA که بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند، می‌توانند بر خطر بیماری سلیاک تاثیرگذار باشند، که به نوبه خود عامل تعیین کننده‌ای برای رژیم غذایی بدون چربی است.

با توجه به جذب چربی‌های حاصل از مصرف مواد غذایی، یکی از ژن‌های که در این زمینه به خوبی شناخته شده است، ژن FTO می‌باشد. مطالعات نشان داده‌اند که ژن FTO چگونه می‌تواند بر روی حساسیت ما به چربی‌ها در رژیم غذایی، مخصوصا چربی‌های اشباع شده اثر بگذارد. دو تحقیق انجام شده توسط امیلی سونیستد این مسئله را به خوبی نشان می‌دهند. اولین تحقیق که از سال 2009 شروع شد، اثر ژن FTO بر روی 4839 زن و مرد متولد شده بین سال‌های 1923 تا 1950 در مالمو سوئد مورد بررسی قرار گرفت. محققان سوالاتی درباره رژیم غذایی و فعالیت بدنی در زمان اوقات فراغت از افراد شرکت کننده در تحقیق پرسیدند. در نهایت قد و وزن افراد اندازه‌گیری و BMI آنها محاسبه شد. آنچه که محققان دریافتند جالب توجه بود؛ به نظر می‌رسید که ژن FTO از طریق ترکیبات مغذی رژیم غذایی بر روی BMI تاثیر می‌گذارد. در رژیم‌های غذایی با چربی بالا افرادی که ژنوتیپ AA از ژن FTO داشتند نسبت به افراد دارای ژنوتیپ TT چاق‌تر بودند. اما در رژیم‌های غذایی با چربی پایین، این اختلاف چاقی بین دو ژنوتیپ کمتر بود. در رژیم‌های غذایی با درصد چربی بالا، افراد دارای ژنوتیپ AAدارای میانگین BMI=36.3بودند در حالی که افراد دارای ژنوتیپ TT دارای میانگین BMI=25.3 بودند. این امر از لحاظ آماری معنی‌دار بود و برای افرادی که 1.8متر قد داشتند تفاوت وزن بین دو ژنوتیپ حدود 3.25 کیلوگرم بود.

ادامه مطلب: آیا ژنی برای چاقی وجود دارد؟!

همکاران ما

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی

آزمایشگاه ژنتیک پزشکی تهران

موسسه دیاکو

تماس با ما

آدرس: تهران، اميرآباد شمالی، جنب مسجد امیر، پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس

كدپستی : 1411893171

شماره تلفن: 02188799674

همراه: 09120633077

تماس: شنبه تا چهارشنبه از ساعت 9 الی 17